Giraffe mosaic in ancient artworks

10_RS_3A.jpg

Mosaic of giraffe (camel-shaped), part of the 6th century floor in aisle of the Byzantine church in Petra, Jordan. 6th century AD. Photo Credit: Jane Taylor / The Art Archive at Art Resource, NY

Images of giraffes were rare in classical antiquity, mainly because giraffes were a rare sight indeed. Found in sub-Saharan East Africa, giraffes were first seen in the Mediterranean world in the 3rd century B.C. when they were exhibited in Alexandria, Egypt. Ancient historians and travelers described the giraffe as a “cameleopard” because, with a head and hooves like a camel, and a bespeckled coat like a leopard, it had the unique features of both.

 


RS3b.jpg

Andrea Andreani (Italian, 1558/59-1629), Triumph of Caesar, 1599. Chiaroscuro woodcut from four blocks in black and light, medium and dark greenish gray on off-white laid paper; 380 x 378 mm (sheet); composite approx. 385 x 3420 mm. The Art Institute of Chicago, gift of the Print and Drawing Club, 1926.452.6.

In 46 B.C., Julius Caesar returned from campaigns in Africa. To celebrate his triumph he hosted a multiday festival in Rome. This festival included games, temple dedications, and even a mock naval battle on land. The last day of Caesar’s triumphal spectacle included a parade of elephants (pictured in this print) and allegedly the first giraffe ever to be seen in Rome. Like the elephant, the giraffe was a symbol of exotic locales.

 


RS3C_commodus copy.png

Aureus (Coin) Showing the Emperor Commodus, A.D. 180. Roman. Gold; Diam. 2 cm; 7.14 g. The Art Institute of Chicago, gift of Martin A. Ryerson, 1922.4879.

Giraffes were among the rarest of animals to be seen in the Roman world. From Africa, they could only be brought to Rome when very young, and only a few survived. Because of the expense of bringing them to the capital, they were never killed in animal combat, as other exotic animals often were. The exception to this was the fatal blow delivered to a giraffe by the emperor Commodus (r. A.D. 161­–92) infamous for his brutal combats in the arena.

 


RS3D_giraffes_masked copy.png

Giraffe Mother and Baby. ©iStockphoto.com/Daddybit

The immense financial and physical cost in bringing giraffes to Rome was so prohibitive that typically only the emperor had the financial backing to undertake such an endeavor. A recent excavation in Pompeii, south of Rome, revealed a baby giraffe bone. It is possible that the giraffe was passing through this port city on its way to Rome, but like so many giraffes, it died in transit.

 


RS3e.jpg

Roman, detail of floor mosaic, around A.D. 567, from the Monastery of the Lady Mary, Beth Shean, Israel. Photo Credit: Erich Lessing / Art Resource, NY

Because giraffes were brought to Rome as calves and required specialized care, they would have arrived from Africa with their own handler. Considering the size of the giraffe in this mosaic compared to the man, it is likely a baby giraffe. Its handler is depicted with dark skin and a bare chest; his costume would have indicated that he was from Nubia (southern Egypt) for a Roman viewer.

 


RS3f.png

Detail: Mosaic Fragment with a Man Leading a Giraffe, Byzantine, northern Syria or Lebanon, 5th century A.D. Stone in mortar; Height: 170.8 cm (67 1/4 in.); Width: 167 cm (65 3/4 in.). The Art Institute of Chicago, gift of Mrs. Robert B. Mayer 1993.345.

After the capital of the empire shifted to Constantinople in the 4th century A.D., giraffes were no longer exhibited in Rome. During the following centuries, royal menageries were established in Constantinople. In the 11th century, Emperor Constantinus IX (r. 1042–55) received an elephant and giraffe from the caliph of Egypt. Subsequently giraffes were among the types of exotic animals bestowed upon to Byzantine emperors as diplomatic gifts.

 

 

Man leading a giraffe mosaic

Source:Wikipedia

Mosaic Fragment with Man Leading a Giraffe


The Mosaic Fragment with Man Leading a Giraffe is a mosaic from the 5th century CE is now held in the Art Institute of Chicago. The piece is Byzantine and originated in northern Syria or Lebanon. Mosaics of this type were commonly used to decorate wealthy family villas.

BackgroundEdit


Mosaic Fragment with Man Leading a Giraffe, Byzantine, northern Syria or Lebanon
Year 5th century A.D.
Dimensions 170.8 x 167 x 6.35 cm (67 1/4 x 65 3/4 x 2 1/2 in.)
Location Art Institute of Chicago
Accession 1993.345

CreationEdit

Mosaics have a long history throughout the Mediterranean and later elsewhere. The Mosaic Fragment with Man Leading a Giraffe at the Art Institute of Chicago originated in either Syria or Lebanon. This region is rich with mosaics, an art form which uses small pieces of glass, stone, or any other hard colored material, referred to as “tesserae,” to create larger images made up of these pieces created with stone in mortar. Rather than being created by a single artist, mosaic compositions were often designed by a patron and executed by multiple artisans from a single “workshop.”[1]:8

DevelopmentEdit

The earliest known mosaics are from Mesopotamia and date to the 3rd millennium BCE, consisting of pieces of colored stones, shells, and ivory, and further examples of “paved” paths with stone and shells existed throughout Africa.[2] Mosaics overall are most commonly found in places of wealth, such as the aforementioned palaces and temples. Later, during the Hellenistic period (323 BCE-31 BCE), the popularity of mosaics surged and they were found throughout personal villas from Africa to Britain. Many of the most famous mosaics are located in northern Africa and Syria, two of the richest provinces of the Roman Empire.[3] Most of these date from the 2nd to the 7th century CE, into which the piece at the Art Institute of Chicago fits well from the 5th century.

FunctionEdit

Mosaics are found in the Levant after Roman tradition brought the style along with their control. They were most commonly used to decorate floors due to their durability, and most mosaics discovered today are found in relatively intact condition, including the primary example here. Of course, these floors would have been durable without the presence of mosaic decoration, but the desire to enhance the appearance of spaces was paramount.[1]:10 Other pieces within the Roman provinces of the Levant which resemble the Art Institute mosaic are in an African style, such as that in Cilicia, Turkey from the 3rd c. AD.[1]:58 Both of these styles resemble the Man Leading a Giraffe mosaic, alluding to a connection in location, influence, or both. Scenes of animals in mosaics throughout the Levant were common in the Roman period.[4]

Syria and Lebanon


Edit

BİNLERCE YILLIK BİR ANADOLU MASALI; MOZAİK

https://www.tumblr.com/search/bizans+mozaikleri

BİNLERCE YILLIK BİR ANADOLU MASALI; MOZAİK

image

2009 yılında Ayasofya Müzesi’nde yıllardır süren restorasyon çalışmaları sonrasında ortaya çıkarılan ‘melek yüzü’ mozaiği bütün dünya basınında haber olmuştu. 600 yıllık derin uykusundan uyanan melek, bulutlu bakışlarla ziyaretçilerini gözlüyor. Tıpkı Gaziantep’teki Zeugma mozaiklerindeki ‘Çingene kız’ gibi, bakan herkesi büyülüyor. Peki bu büyü sadece gözümüzün içine bakan bu kadınlardan mı kaynaklanıyor, yoksa santimetrekarelik renkli çakıltaşlarından oluşan dev panoların başka bir büyüsü mü var? HSBC Bankası’nın sponsorluğunda ve Gürol Sözen’in koordinatörlüğünde çalışan kalabalık bir ekibin ortak ürünü olan ‘Anadolu Topraklarında Mozaik’ isimli kitap, zengin görsel malzemesi, uzman makaleleri ve mozaiklerin kendi öykülerine yakışan zengin metinleriyle sorularımıza cevap veriyor. Birçok mozaiğin ilk defa görüntüsünün yayınlandığı Mozaik kitabıyla ilgili olarak Gürol Sözen’le konuştuk.

image

—OYNAKBEYi—

  • Öncelikle, Anadolu Topraklarında MOZAİK kitabının serüvenini öğrenebilir miyiz sizden?

Anadolu topraklarının kültürel varlığı üzerine, kendiliğinden oluşan bir üçlemenin son kitabı bu. İlki, 2000 yılında İş Bankası Kültür Yayınları’ndan çıkan armağan kitabı ‘Bulutların Altındaki uygarlık, Anadolu’ idi; ikincisi ise, Prof.Dr. Zeynep Sözen ile birlikte araştırmasını yapıp metnini yazdığımız ‘Anadolu topraklarında Güzeli Arayış’ kitabı. HSBC, Türk ve İslam Eserleri Müzesi’nin işbirliği sonucu, Sultanahmet’teki İbrahim Paşa Sarayı’nın tüm salonlarında kitabın sergisi açıldı.‘Farklı kültürlerde Güzeli Arayış’ sergisini yerli ve yabancı 42.500 kişi gezdi. 2008’deki ‘Güzeli Arayış’ın başarısı bu düşü gerçekleştirmemizi sağladı; HSBC’den Ömer Kayalıoğlu’nun önerisi ile üç yıllık yoğun bir çalışma içine girdik. Mozaiklerin her karesi önünde, anlatımın gereğini farklı düşünüp tartışarak, Bahadır Taşkın tarafından özel makineler ve aydınlatmalarla görüntülendi. Erkal Yavi başından sonuna kadar adım adım kitabın tasarımını yorumladı ve çizdi. Zekai Demir büyük bir sergi imajı için mozaiklerden fotoğraf provalarını bastı. Necmi Aydın ile birlikte, salt, Theodora’nın düşü masalı bölümü çekimlerini Ayasofya’da gerçekleştirdik.
Görsel malzeme haricinde, metin ve makaleler de zengin bir kitap bu…

image

  • Mozaik kitabının belki de en önemli özelliği, anlatımı. Nasıl olmalıydı da okuru kendine bağlayabilmeliydi? Öykü ve masalın izinde yürümek ve bilimsellikten ödün vermemek gerekiyordu.

Aslında mozaik, ikon ve fresko sanatının kaynağı efsanelerdi. Bu önemli öğe, aynı zamanda şiirini ve hayata bakış açısını da simgeliyor. Bir de mozaik, kare ve dikdörtgenin çevresinde dönmüştü hep. Öyleyse işe kare’den başlanmalıydı. Kitap bu nedenle karenin çağlar boyu serüveni ile başlıyor.
Kitabının özel İstanbul bölümleri için, dünyanın önemli sekiz Bizans uzmanı ve konservatörü makaleleri ile katkıda bulundu. Santimlik çakıl taşlarından dev panolara yayılan ve binlerce yıllık bir geçmişi olan mozaiği anlatabilmek için bir de masal ekledik kitaba. Mozaik de binlerce yıllık bir Anadolu masalıdır adeta.

image

RENKLİ ÇAKIL TAŞLARIYLA OYNANAN BÜYÜK BİR OYUN BU

  • Gerek tarih açısından, gerekse sanat tarihi açısından bakacak olursak mozaik, her anlam da özel bir konumda duruyor, diyebilir miyiz?

Aslında hayatın kendisi bir mozaik. Sözcüklerin yan yana gelişinden oluşan cümlelerin bütünü. Üstelik dizimi kolay da. Renkli taşları alın ve gönlünüzce yerleştirin. Aynı renkleri bir başkası alıp o da kendince yerleştirip bir başka kompozisyon yani resim oluşturabilir. Sevilmesinin nedeni bu: Önce kolaylığı. Mezopotamya’da ya da Anadolu topraklarında, renkli çakıl taşlarının yan yana sıralanması ile başlayan büyük oyun bu. Ama sözünü ettiğiniz yaşam biçimi ve toplumsal olguyla öylesine de ilgili ki bu kolaylık. Roma’da ya da Anadolu topraklarında kullanıldığında günlük yaşamdan çıkıp kutsal sahnelere kadar uzanabiliyor. Sorunuzun kesin yanıtı, sanırım şu: Bu topraklar, Göbeklitepe buluntuları ile 12 bin yıl öncesine uzanıyor. Bu topraklardaki her buluntu, çağımızın tarihini değiştirdi. Örneğin, Hitit, Frig, Urartu, Troya… Nemrut’un Tanrı heykelleri ve olağanüstü tasarımı da tarihin ve sanatın tarihini değiştirdi. Anadolu topraklarındaki bu uygarlıkların her biri bir mozaik parçası aslında.

image

  • Yeni mozaik buluntuları, birçok tarihi buluntu içerisinde en ses getirenler oluyor çoğunlukta. Ayasofya müzesi’ndeki melek mozaiği; Zeugma mozaikleri, Urfa mozaikleri… Bunun sebebi nedir?

Şimdiye kadar böyle bir oyuncağımız olmadı da ondan! Dedikoduyu ve çil çil altını, borsayı çok sevdiğimizden belki. İlle de yolda, izde, duvar altında bir şeyler bulacağız. Üstelik Ayasofya’daki o melek altı yüzyıldır orada duruyor. Biraz geç uyandırıldı o kadar. Ama sorunuzun gerçek yanıtı, mozaik sanatı gerçeğinin bizlerce pek bilinmemesi, renkli oluşu ve arkasındaki efsanenin zenginliği unutmayalım. Örneğin, birden Zeugma’nın simgesi oluveren, “Çingene kızı” mozaiği aslında Mainad villası zemininden bir ayrıntı.

image

Biri, “çingene kızı bu” deyivermiş iş bitmiş! Oysa daha nice ustalıklar var Zeugma’da. Ayrıca bize efsane gerek; hiç yoksa onu görmeye gidenler diğerlerini de görürler. Antakya ve Gaziantep Zeugma mozaikleri, olağanüstü bir yorum ve ustalıklarla bezeli. Her biri bir destan niteliğinde. Ve ayrıca geometriyi çok iyi biliyorlar. Geometri ile oynuyorlar: Kareler, dikdörtgenler, üçgenler ve dairelerin  her biri, bütünün içinde olağanüstü bir anlatım. Belki de en güzeli o bölge edebiyatının çok verimli olduğunu da kanıtlıyor bu mozaikler.

image

EN GÖRKEMLİ MOZAİKLER İSTANBUL’DA

  • Kitapta İstanbul Mozaikleri ve Anadolu mozaiklerini ayrı ayrı değerlendiriyorsunuz. Nedir aralarındaki temel farklar?

Aslında böyle bir ayrım yapıp yapmamayı çok düşündüm. Ancak pazılın araları belli değil. Çünkü Anadolu ve Mezopotamya çok kurcalanıyor ama mozaik sanatı açısından kervan yolları tıkalı. Zaten, mozaik denince çoğumuzun aklına hemen Bizans, yani İstanbul akla geliyor. Evet, bu doğru: Çünkü mozaik sanatının en görkemli örnekleri İstanbul’da. Büyük Saray mozaikleri, Ayasofya ve Kariye başlı başına bir okul; resim sanatı açısından. Ama mozaik sanatı, salt kutsallıkla ilgili gösterilse de bence, bu iddia yeterli değil.

image

Roma Çağı’nın izleri çok önemli. Her yerde Dionysos şölenleri gibi, efsanelerle iç içe örülmüş ve mozaik yorumlanmış. O nedenle, kaba bir tanımla, önümde yem gibi duran Anadolu topraklarındaki görkemli mozaikleri ayırdım. Anadolu mozaikleri bu konuda sivil yani özgür; dilediğini dilediğin gibi yorumla! İster çırılçıplak, ister giysiler içinde. O nedenle ustalıklarla bezeli ve o nedenle Anadolu mozaiklerinin yüzleri asık değil.

image

  • İstanbul’daki birçok Bizans mozaiği oldukça çok önemli örneklerdir. Ancak kitapta bir kere daha görüyoruz ki Anadolu mozaikleri de oldukça nadide örnekler. Ne dersiniz bunun için?

Bizans Çağı’na ait İstanbul’daki mozaikler, yüzyıllar boyunca apayrı bir üslubun özgün örnekleridir. Kendi içinde üslup açısından inişleri ve çıkışları da olsa imparatorluğun başkenti olması nedeniyle, tüm mozaik ustaları kuşkusuz başkentte görev alacaktı; ama dinsel içeriği yüzyıllar içinde giderek baskın çıkarak. Oysa, İmparatorluğun başlangıç yıllarının besin kaynağı, Roma mozaik sanatı üslubudur. Anadolu mozaikleri bölümü de büyük oranda bunun cevabını veriyor. Hemen belirtmeliyim: Bu kitap, İstanbul ve Anadolu’yu farklı kılmak için, iki bölüme ayrılmadı. Ama bulunduğu yoğunluk, şimdi bu bölgeyi de çekici kılıyor. Sunduğumuz örnekler bizce  sınırlı da olsa, gene de yoğunluğunu koruduk. Bir yanı İmparatorluğun merkezi, öteki yanı çok uzaklarda ama başlı başına şaşırtıcı ustalıklarla bezeli. Bu mozaiklerdeki ayrıntının zenginliğini, bilimselliğini koruyarak vermeye çalıştık. Anadolu efsanesinin somut örneği her bir mozaik kompozisyonu.

image

“İPEK YOLU GİBİ MOZAİK YOLU YAPILMALI

Doğrudan mozaik sanatı adına bir ilgi değil bizde ki. Bizans’a Ayasofya’ya hayranlık. Oysa çok yoğun bir yabancı akını var Ayasofya’ya. Çoğu yerli ve yabancı, mozaik sanatı denince Bizans ya da Ayasofya için yola çıkıyorlar. Anıtsal mimarinin görkemini de unutmayalım. Ama elimizde çok zengin üslupların yer aldığı bir coğrafyadayız. Yalnızca, “Mozaik sanatının kervan yolu” gibi başlıkla ya da “Baharat yolu, İpek yolu’ gibi “Mozaik yolu”nun gündemi oluşturulsa, olağanüstü ilgi olur kanısındayım. Oysa bizler İsa, Meryem, Yahya ve İmparatorların peşindeyiz. Elbette bunlar da gündemi korumalı. Ama neden Antakya, Gaziantep, Urfa’dan başlayıp, Efes ve İstanbul’a uzanan bir  ‘mozaik yolu’ yapmıyoruz? Ben, Anadolu coğrafyasıyım. İçerik açısından da hiç kaygım yok. Anadolu topraklarında mozaik, uygarlıkların büyük şölenidir, diyebilmeliyiz.

image
Bugün Pompeii veya Herculaneum’daki mozaikleri görmek için her yıl milyonlarca turist ziyaret ediyor. İtalya’da, Tunus’ta daha birçok ülkedeki örneklerle karşılaştırması yapılmalı bu eserlerin. Ama farkında olmak yetmiyor; inanmamız gerek. “Onlar bizlerden değildi” diyerek kendi toprağımızın hazinelerine sırt çevirmemeliyiz.image

“BELLİ BİR ALTIN ÇAĞI YOK”

Aynı dönem içinde çok farklı anlatımlar var. Hele, çok tanrılı ve tek tanrılı dönemleri de düşünecek olursak, belli bir altın çağdan bahsedemeyiz. Ama haddimi bilerek, kendi seçkilerimden birkaç örnek verebilirim; Önünden ayrılamadığım örnekler: Zeugma Mozaik Müzesi’nde sergilenen M.S. 3. yüzyıla tarihlendirilen kare ve dikdörtgenler oluşan, çağdaş bir eser diye tanımladığım mozaik. M.S. 2-3. yüzyıla ait Dionysos ve Ariadne mozaiğindeki portrecilik. M.S. 2 yüzyıla ait Akhilleus Skyros adasında mozaiğindeki portreler. Bir de M.S 2. yüzyıla tarihlendirilen Okyanus mozaiğinde bir küskün balık var ki sormayın! Antakya Müzesi’nde ise, M.S 2. yüzyıla tarihlenen Mevsimler mozaiği ile, M.S 2-3 yüzyıla tarihlendirilen geometrik düzenleme ve  M.S 5. yüzyıla tarihlendirilmiş Büfe adlı kompozisyon ve daha birçok örnek; M.S 2-5. yüzyıl arasını, mozaik açısından çok önemli kılıyor.

image

Bir tutkum da Ayasofyadaki Deesis yani ‘Yakarış’ mozaiği. M.S 13. yüzyıl olarak tarihlendiriliyor. Ama 12. yüzyıl sonu ve 13. yüzyıl başları Bizans mozaiklerinin olağanüstü dönemi. İsa, Meryem ve Yahya kompozisyonunu Rönesans sanatçıları gördüler. Kimi batılı kaynaklar Rönesans resminin hazırlayıcıları arasında sayıyorlar bu mozaiği. Her bir portrenin anlatımı olağanüstü. Altın çağı demeyelim ama bu kompozisyonun önü ve arkası yok.

image


“TEK İMZA ZOSİMOS USTA’YA AİT”

Aslında deyim yerindeyse bir “deli işi” mozaik. Tek tek -kimi zaman cımbızla- santimetrelik taşları bir araya getirip metrekarelerce bir pano haline getirmek. Bunu tavana, zemine işlemek. Kimdir mozaikçiler, eğitimi kimden alırlardı, nasıl başlanırdı, net birbilgi yok. İmparatorlar ya da soylular yarınlara kalabilmenin yolunun sanat ya da resmetme olgusu olduğunu görmüşler. Her İmparatorun tutkusudur, yarınlara kalmak; çok tanrılı yada tek tanrılı dönemlerde bu böyle. Üstelik fresko’nun yanında mozaik kalıcı bir malzeme. Yerde, duvarda, kubbede işleyebiliyorsunuz ve yıllarca dayanıyor. İşte bu talep, ustasını ve okulunu yaratıyor. Şimdiye kadar birçok mozaik görmüş olsam da, Zeugma Mozaik Müzesi’nde “Kahvaltıda kadınlar mozaiği” olarak adlandırılmış bir büyük kompozisyon var. Altında ustasının adı yazılı: “Zosimos”.

image

SAYILARLA ANADOLU TOPRAKLARINDA MOZAİK KİTABI

  • Anadolu topraklarında Mozaik kitabı 3 yıllık bir araştırma ve çekim sürecinde hazırlandı.
  • Mozaik karesinden esinlenilerek 33x33cm boyutunda, kare kitap olarak Erkal Yavi tarafından tasarlandı.
  • Türkçe ve İngilizce iki ayrı kitap, 512 sayfadan oluşuyor.
  • Bir yılı aşkın bir zaman zarfında; Bahatın Taşkın tarafından özel ve donanımlı aletlerle; Ayasofya Müzesi, Kariye, Pammakaristos (Fethiye), Aya İrini deposu ve  Mozaik Müzesi çekimleri yapıldı.
  • Ayrıca, Antakya Müzesi, İstanbul Arkeoloji Müzesi, Gaziantep Zeugma Mozaik Müzesi, Urfa Haleplibahçe ören yeri, Metropolis Antik kenti ören yeri, Efes Müzesi’nde de özel fotoğraf çekimleri yapıldı.
  • Kitapta 526 fotoğraf yer alıyor.
  • Kitap 5 kilo 1oo gr. ağırlığında.

image

KİMLER YAZDI?

Anadolu topraklarında mozaik kitabının İstanbul Bölümü için, Pennsylvania Üniversitesinden Prof.Dr. Robert Ousterhout, Metropolitan Sanat Müzesi’nin Bizans Sanatı ve  Mary – Michael Jaharis kuratörü Helen C. Evans, Yale Kutsal Müzik Enstitüsü ve İlahiyat Okulu’ndan Doç.Dr. Vasileios Marinis, arkeolog ve konservatör Revza Ozil, konservasyon ve restorasyon Milli Konseyi Enstitüsü’nden Thomas Organ, İndiana Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümü’nden Doç.Dr. Sarah Basset, Dumbarton Oaks ve Amerikan Katolik Üniversitesi’nden Örgü Dalgıç, Pensssylvania Üniversitesi’nden Jordan Pickett yazıları ile katkıda bulundular. Prof. Dr. Robert Ousterhout ve Revza Ozil, ayrıca kitabın yayın danışmanlığına katkıda bulundular.

image